mijn–verhaal

mijn verhaal

Mijn naam is Dennis Elting. Ik ben geboren op 9 februari 1978 in het kleine dorp Lathum, vlak bij Arnhem. Al vroeg in mijn leven waren er momenten die mij hebben gevormd tot wie ik vandaag ben.

Toen ik twaalf jaar oud was, veranderde mijn leven in een paar seconden. Ik werd aangereden door een auto die ongeveer honderd kilometer per uur reed. Het ongeluk liet diepe sporen achter: een gebroken been, een gebroken schouder en een zware hersenschudding. Voor een jongen van twaalf was dat enorm ingrijpend.

Toch besloot ik al snel dat dit ongeluk mij niet zou definiëren. Door hard te werken, door te zetten en te blijven geloven dat het goed zou komen, haalde ik uiteindelijk gewoon mijn schooljaar. Die mentaliteit van doorzetten is altijd een rode draad in mijn leven gebleven.

Later koos ik voor een opleiding in hotelmanagement en werkte ik meer dan twintig jaar met passie in de hospitalitywereld. Werken met mensen gaf mij energie. Ik was altijd gefascineerd door wat mensen beweegt: wat ze denken, voelen en waarom ze doen wat ze doen. Achter ieder gesprek en ieder verhaal schuilt iets menselijks dat mij altijd heeft geraakt.

In 2014 kreeg mijn leven opnieuw een harde wending. Ik kreeg de diagnose kanker, met uitzaaiingen. De artsen waren eerlijk: de kans dat ik er tien jaar later nog zou zijn, was slechts veertig procent.

Zo’n moment zet alles in perspectief. Ineens draait het niet meer om later, maar om het hier en nu.

De periode daarna was zwaar. Chemotherapie, twee operaties en veel onzekerheid. Toch heb ik in die periode bewust vastgehouden aan één ding: mijn mindset. Niet omdat alles makkelijk was, maar omdat ik geloof dat de manier waarop je denkt bepaalt hoe je met tegenslagen omgaat.

Positief denken betekent voor mij niet dat alles perfect moet zijn. Het betekent dat je, juist in moeilijke tijden, blijft zoeken naar kracht, hoop en mogelijkheden.

Na anderhalf jaar kon ik weer volledig aan het werk. Dat voelde als een enorme overwinning.

In 2019 kreeg ik opnieuw een zware klap te verwerken toen mijn beide ouders binnen één maand na elkaar overleden. Dat verlies confronteerde mij opnieuw met de kwetsbaarheid van het leven, maar ook met wat écht belangrijk is.

Na de coronaperiode begonnen de bijwerkingen van de chemotherapie steeds meer impact te krijgen op mijn lichaam. Dat was het moment waarop ik besefte dat het tijd was voor een nieuwe richting. Een richting die perfect aansloot bij wat mij altijd al heeft gefascineerd: de kracht van de menselijke geest.

Ik besloot positieve psychologie te gaan studeren en volgde daarnaast de opleiding tot Life Coach en NLP-coach. Voor mij voelde dat niet als een compleet nieuw pad, maar als het samenkomen van alles wat ik zelf heb meegemaakt en geleerd.

Vandaag de dag zet ik mijn kennis, ervaring en levenslessen in om anderen te helpen. Ik weet hoe het voelt om geconfronteerd te worden met tegenslag, onzekerheid en verlies. Maar ik weet ook hoe krachtig het is wanneer je leert om anders naar situaties te kijken.

Nieuwe kansen zien. Positief blijven denken. Veerkracht ontwikkelen. Dat is waar ik in geloof. En het is mijn missie geworden om anderen te laten ontdekken dat er vaak veel meer mogelijk is dan ze zelf denken.